“Cum’a gününde bir saat vardır, mü’min bir kul namazda duâ ederken Allah ‘Dan bir şey ister ve o saate denk gelirse Allah muhakkak ona icâbet eder. Ashab-ı kirâm: ‘Bu saat hangi saatdir yâ Resûlellah” dediklerinde: “İkindi namazı ile güneş batması arasındaki vakittir.” buyurdular.
 

Selam ve dua ile…

”Dua kulun derdini Allah’a bildirmesi değil,o derdin dermanının ancak Allah olduğunu bilmesi halidir”Dualarımızı,ibadetlerimizi arttırmak ümidiyle..
Hayırlı geceler ve sahurlar…

“Herbir hasenenin sevâbı başka vakitte on ise, Receb-i Şerifte yüzden geçer, Şâbân-ı Muazzamda üç yüzden ziyâde ve Ramazan-ı Mübârekte bine çıkar ve Cuma gecelerinde binlere, Leyle-i Kadirde otuz bine çıkar.”Mektubat

www.ferahkapisi.com

“Zehebe’z-zamen, ve’bteleti’l-urûku ve sebete’l ecru inşâallah”

Anlamı: “Susuzluk gitti. Damarlar ıslandı. İnşâallah sevap sâbit oldu”
(bk. İbn Mâce, Sıyâm, 48; İbn Kayyim, Zâdü’l-Meâd, II, 52).

 İFTAR SOFRASINDA DUA:

 İftardan önce en az 3 veya 100 defa okunması tavsiye edilmiş dua:

“Ya vâsia’l-mağfireti. vağfirlî ve li vâlideyye ve li’l-mü’minîne yevme yekûmu’l hısâb bi rahmetike ya erhamerrahimin”

 Anlamı: “Ey bağışlaması bol olan Allah’ım! Beni, ana-babamı ve bütün müminleri hesap gününde mağfiret et” (bk. İbrâhim Sûresi, 14/41; Tirmizî, Dua, 82).

İFTARDAN SONRA:

Abdullah b. Amr der ki:’Peygamberimiz iftar ettiğinde şöyle dua ederdi:

Allahümme inni eselüke bi rahmetikelleti vesiat külle şeyin en tağfirali’

Anlamı : Allahım herşeyi kuşatan rahmetinle beni bağışlamanı dilerim.’

RAMAZAN  A DAİR YAZILARINA ULAŞMAK İÇİN:

http://www.ferahkapisi.com dan Ramazan’a dair menüsüne giriş yapın.

www.ferahkapisi.com

Ramazan’ın sıyâmı, dünyada âhiret için ziraat ve ticaret etmeye gelen nev-i insanın kazancına baktığı cihetteki çok hikmetlerinden bir hikmeti şudur ki:

Ramazan-ı Şerifte sevab-ı a’mâl, bire bindir. Kur’ân-ı Hakîmin, nass-ı hadisle, herbir harfinin on sevabı var; on hasene sayılır, on meyve-i Cennet getirir.

Ramazan-ı Şerifte herbir harfin on değil, bin; ve Âyetü’l-Kürsî gibi âyetlerin herbir harfi binler; ve Ramazan-ı Şerifin Cumalarında daha ziyadedir. Ve Leyle-i Kadirde otuz bin hasene sayılır.

Evet, herbir harfi otuz bin bâki meyveler veren Kur’ân-ı Hakîm, öyle bir nuranî şecere-i tûbâ hükmüne geçiyor ki, milyonlarla o bâki meyveleri Ramazan-ı Şerifte mü’minlere kazandırır. (BSN)

Cafer bin Muhammed, dedesinden rivayet ediyor:
Bir kimse, bir mümini sevindirince, Allah verdiği bu sevinç sebebiyle, onun için bir melek yaratır. Kul, kabrine vardığında, o Sevinç Meleği gelir ve ölen kişiye: Beni tanıyor musun? der. Ölen kişi: Sen kimsin? diye sorar. Sevinç Meleği: Ben filancaya verdiğin sevinc(ten yaratılan melek)im. Bugün senin yalnızlığında sana dost olacağım ve sorgu meleklerine vereceğin cevapta sana telkinde bulunacağım. Kıyamet günü göreceğin dereceleri sana seyrettireceğim. Senin için Rabbinin yanında şefaatçilik yapacağım. Sana cennetteki yerini göstereceğim. der.
(İbn-i Ebid-dünya/Sevap)

Allah (c.c.), Mucîb’tir. Yani işiten, cevap veren, icâbet eden, gören, merhamet eden ve kullarının duâlarından hikmetine uygun olanları ve dilediklerini kabul edendir. Cenâb-ı Hak her duâ edene cevap verir, her niyazda bulunan kuluna icâbet eder, her mahlûkunun hâl ve söz diliyle yaptığı yakarış ve sızlanışları dinler ve şefkati ile mukabele buyurur.

Ebû Hüreyre’nin (r.a.) Peygamber Efendimizden (a.s.m.) rivâyet ettiği1 Mucîb ismi Kur’ân’da geçen esmâdandır. Cenâb-ı Mucîb-i Semî, “Rabbiniz dedi ki: ‘Bana duâ edin; icâbet edeyim’”2 buyurmaktadır. Bir diğer âyette de, “Semud milletine kardeşleri Sâlih’i gönderdik. Semud dedi ki, ‘Ey milletim! Allah’a kulluk edin. Ondan başka ilâhınız yoktur. Sizi yeryüzünde yaratıp orayı îmar etmenizi dileyen Odur. Öyleyse Ondan mağfiret isteyin. Sonra da Ona tövbe edin. Muhakkak Rabbim Karîb ve Mucîb’dir’”3 buyurulmaktadır.

Cenâb-ı Hakkın, mahlûkatının en aşağı ve en küçük ihtiyaçlarını bile görmezden gelmediğini, mahlûkatının tüm ihtiyaçlarını tam bir şefkatle ummadıkları yerlerden karşıladığını, en gizli bir sesi en gizli bir mahlûkundan işittiğini ve imdad ettiğini, hal ve söz diliyle istenilen her şeye icâbet ettiğini ve şefkatle verdiğini beyan eden Bedîüzzaman; Allah’ın, en büyük kulu olan Hazret-i Muhammed’in (a.s.m.), aynı zamanda herkesin de ihtiyacı olan en büyük “bekâ” ihtiyâcını ihtivâ eden duâsını bildiği halde, âhireti yaratmakla cevap vermemesinin ve en büyük “ebediyet” duâsını işittiği halde Cennetin îcâdı ile kabul etmemesinin mümkün olmadığını kaydeder.4

İstidat lisanıyla bütün tohumlar tarafından, fıtrî ihtiyaç lisanıyla bütün hayvanlar tarafından ve ıztırar lisanıyla bütün muztarlar tarafından yapılan duâların makbul olduğunu kaydeden Bediüzzaman, nihâyetsiz duâların hepsinin kabul ve icâbetinin, büyük bir ölçüde, apaçık bir tarzda Hâlık-ı Rahîm, Kerîm ve Mucîbe işâret ettiğini beyan eder.5

Bediüzzaman Saîd Nursî’ye göre, her bir ferdin fiilî ve hâlî yardım talepleri, niyazları ve duâları vardır. Her bir can sahibi, muâvenetlerine koşan ve duâlarına kabul ile cevap veren bir şefkatli Müdebbir’e, bir Rabb-i Rahîme ve Mucîbe kat’î şehâdet etmektedir.6 İnsan, hikmet ile yapılmış bir masnûdur. Bu yapısı, Saniinin gayet hakîm olduğuna açık bir delildir. İnsan, cisimleşmiş bir nakışlı hikmettir, cesedleşmiş bir muhtar ilimdir, bedenleşmiş bir basîret kudretidir; öyle bir fiilin mahsûlüdür ki, istidâdı, irâde ettiği şeyi kendisine vermektedir; öyle bir nimet ve ihsânın yoğunlaşmış hâlidir ki, bütün ihtiyaçlarına vâkıftır; öyle bir kaderin resimlediği sûrettir ki, bünyesine lâzım ve münâsip şeyleri bilmektedir. İnsan, bu bildikleriyle her şeyin mâliki olan Mâlik’inden nasıl gaflet edebilir? Bütün suçlarını, günahlarını, yanlışlarını bilen, ihtiyaçlarını gören, feryat ve figanlarını işiten Semî, Basîr, Alîm, Mucîb olan bir Rakîb’in, üstünde bulunmamasını nasıl tevehhüm edebilir?7

Mucîb olan Cenâb-ı Allah’ın her duâya cevap verdiğini beyan eden Bediüzzaman, ancak duâların kabûlünün, yani herkesin her istediğine nail olmasının Allah’ın hikmetine tâbîi olduğunu kaydeder.8

Bedîüzzaman’a göre, varlıkların, ellerinin yetişmediği ve iktidarları dâhilinde olmayan bütün ihtiyaçları ve bütün fıtrî istekleri gayet Rahîm, işitici ve şefkatli bir gizli el tarafından verilmektedir. İnsanların ihtiyârî duâlarının, hususan enbiyânın ve evliyânın duâlarının çoğu zaman kabul edilmesi, perde arkasında her dertlinin âhını ve her muhtâcın duâsını işiten ve dinleyen bir Semî ve Mucîb’in bulunduğunu göstermektedir. Cenab-ı Hak en küçük de olsa her mahlûkun, en önemsiz de olsa her ihtiyacını görmekte, en gizli âhını işitmekte, şefkat etmekte, fiilen cevap vermekte ve her can ve yürek sahibini memnun ve mes’ûd etmektedir. Mahlûkların en ehemmiyetlisi olan insanın, en önemli, en genel ve bütün kâinatla beraber Allah’ın bütün isimlerini ve sıfatlarını ilgilendiren uhrevî bekâ ile ilgili şiddetli duâsını ve bütün mahlûkâtın çaresizlik diliyle, “Yâ Rabbenâ! Biz de istiyoruz!” diye yakarışlarını kendi duâsı içine alıp; insanlığın güneşleri, yıldızları ve kumandanları hükmünde olan bütün peygamberleri arkasına alarak, duâsına “Âmin!…” dedirten Hazret-i Muhammed’in (a.s.m.), âhiretteki bekâyı ve ebedî saadeti isteyen yüksek ve herkesi kapsayan duâsı Mucîb, Semî ve Rahîm olan Rabbimizin Cenneti îcadına kâfi bir sebep teşkil eder. Hiç, Hazret-i Muhammed’in (a.s.m.) talebi ve duâsı olur da, Cennet yaratılmaz mı?9

Dipnotlar:
1- Tirmizî, Daavât: 86
2- Mü’min Sûresi: 60
3- Hud Sûresi: 61
4- Sözler, s. 69-70
5- A.g.e., s. 599
6- Şuâlar, s. 531
7- Mesnevî-i Nuriye, s. 153
8- A.g.e., s. 190
9- Şuâlar, s. 193

Allah (c.c.), Hannân’dır. Yani mahlûkatına çok merhametlidir, çok düşkündür; bol lütuf, kerem ve bereket sahibidir. Allah’ın merhameti tüm kâinatı kuşatmış, gazabını geçmiştir. O Rahmân ve Rahîmdir, rahmet ve şefkatiyle her şeyi ihâta etmiştir.

Hannân ism-i şerifi Hazret-i Ali’nin (r.a.) Peygamber Efendimizden (a.s.m.) rivâyet ettiği Cevşenü’l-Kebir’de vârit olmuştur.1 Kur’ân’da Cenâb-ı Hakkın Hazret-i Yahyâ’ya (a.s.) “hannân” ve “zekât,” yani kalp yumuşaklığı, inceliği ve sâfiyeti ihsân ettiği beyan edilmek2 sûretiyle, Allah’ın Zât-ı Akdesinin de “Hannân” olduğu vurgulanmak istenir.

Bedîüzzaman, topyekûn baharın Allah’ın merhametinin bir eseri olduğunu ve bahara kulak veren bir insanın yaprakların, çiçeklerin ve dalların hışırtıları arasından “Yâ Hannân! Yâ Rahmân!” zikirlerini işiteceğini3 beyan eder.

Bediüzzaman’a göre, Cenâb-ı Hakkın rahmetindeki cemâl, merhametine muhtaç olanlara bakar. Merhametine erenlerin, özellikle Cennet-i Bâkiyede sonsuz rahmet ve şefkatinin her türüne mazhar olanların saadet, sevinç ve nîmetlenme derecelerine göre, o Zât-ı Rahmânü’r-Rahîmin, Kendi Zâtına lâyık bir tarzda bir muhabbet, bir sevmek gibi, Ona lâyık tabirlerle ifade edilmesi gereken ulvî, kudsî, güzel, yüksek ve nezih mânâları vardır. “Mukaddes bir lezzet, münezzeh bir ferâh, kudsî bir mesrûriyet” şeklinde tabir edilen bu nezih ve kudsî keyfiyetleri, bizce bilinen aşk, sevinç ve muhabbetten sonsuz derece daha yüksek, daha ulvî, daha mukaddes ve daha münezzehtir.4

Bediüzzaman Saîd Nursî’ye göre, Cenâb-ı Hakkın tezâhür etmek isteyen mânevî cemâli ve kemâli, mahlûkatına rahmet ve nîmet verme irâdesine hareket veren terahhum ve tahannun, yani “acımak ve şefkat etmek” mânâları ile birlikte tecellî etmektedir. Binâenaleyh tüm hayat sahiplerine, hiçbirisini eksik bırakmamak şartıyla yapılan sonsuz ihsânlar ve verilen nihâyetsiz nîmetler Rahmân ve Hannân isimlerini okutturmaktadırlar.5

Zor ve sıkıntılı günlerde ve günahlardan bunaldığı vakitlerde mü’minlerin Rahmân ve Hannân isimleriyle Allah’a sığınmaları—inşaallah—Cenâb-ı Hakkın merhametini celp edecek; bu sığınış mü’minlere Rablerinden—inşaallah—eşsiz bir mânevî imdat, inâyet ve yardım sağlayacaktır.6

Dipnotlar:
1- Mecmuâtü’l-Ahzab: 2:232
2- Meryem Sûresi: 13
3- Sözler, s. 302
4- A.g.e., s. 569
5- Sözler, s. 574-576
6- Lem’alar, s. 181; Mesnevî-i Nuriye, s. 113

Allah (c.c.), Halîmdir. Yani sonsuz hilim sahibidir. Günahlara karşı mühlet verir, tövbe için fırsat tanır, nedâmet ve pişmanlık için imkân lütfeder. Cenâb-ı Halîm-i Rahîm, gazabın ve öfkenin zulmünden münezzehtir, gazap ve celâl halinde de şefkati ve merhameti ön plândadır. Onun rahmeti gazabını geçmiştir. Asileri cezâlandırmakta aceleci değildir. Ehl-i dalâletin düşüncesiz sözleri, akılsız hareketleri ve âsilerin isyanları ile çabuk öfkelenmez, teennî ile af kapılarını dâima açık bırakır ve tövbekâr kullarını affeder. Resûlullah Efendimizden (a.s.m.) rivâyet edilen1 Halîm ismi ile Cenâb-ı Hakkın aceleci olmaktan, kararında yanılmaktan ve zulüm içinde bulunmaktan münezzeh olduğunu anlarız.

Kur’ân, Cenâb-ı Hakkı Halîm ismiyle de zikreder. “Zeval bulmasın diye gökleri ve yeri tutan muhakkak Allah’tır. Eğer onlar yok olurlarsa, and olsun ki onları, Ondan başka kimse tutamaz! O şüphesiz, Halîmdir, Ğafûrdur.”2 Şu âyet de Cenâb-ı Hakkın Halîm ismini açıklar mâhiyettedir: “Eğer Allah insanları işlediklerine karşılık hemen yakalayıverseydi, yeryüzünde bir canlı bırakmaması gerekirdi. Ama onları belli bir süreye kadar erteler. Vakti gelince gereğini yapar. Muhakkak Allah kulları üzerinde Basîrdir (görmektedir).”3

Bedîüzzaman’a göre, küfür ve şirk Allah’ın birliğine zıttır ve insanın tabiatını çirkinleştirir. “De ki: Eğer dedikleri gibi, Allah ile beraber ilâhlar bulunsaydı, o takdirde hepsi Arşın sahibiyle savaşmaya yeltenirlerdi. O, Onların söylediklerinden münezzehtir, uludur ve yücedir. Yedi gök, yer ve bunlarda bulunanlar Onu tesbih ediyorlar. Onu hamd ile tesbih etmeyen hiçbir şey yoktur. Fakat siz onların tesbihlerini anlamazsınız. Muhakkak O, Halîmdir, Ğafûrdur”4 âyetinde Kur’ân, şirkin akıldan ve sâlim düşünceden ne kadar uzak olduğunu zikrettikten sonra, peşinden Allah’ın Halîm ve Ğafûr olduğunu hatırlatır.

Bu hatırlatma, Bediüzzaman’a göre, Kahhâr-ı Zülcelâlin, hadsiz çirkin bir isyana nasıl müsaade ettiğinin ve isyancıların başlarına kâinatı neden harap etmediğinin, bu gibilere mühlet tanımasının hikmetini açıklamaktadır.5 Öyleyse, günahların affı için Halîm isminden muhakkak imdât istenmelidir.6

Dipnotlar:
1- Tirmizî, Daavat: 86.
2- Fatır Sûresi: 41.
3- Fatır Sûresi: 45.
4- İsra Sûresi: 42-44.
5- Sözler, s. 394.
6- Mesnevî-i Nuriye, s. 113.